Trzeci Najemny Oddział Piechoty Japońskiej

Hojojutsu

Hojojutsu - jest sztuką walki, krępowania podejrzanych i przestępców przy użyciu liny lub sznura. W Japonii wykorzystywano tą technikę od 14 wieku i kontynuowano do drugiej połowy 19 wieku. Obecnie w Japonii, policjant ma prawo użyć liny, oprócz kajdanek.

Słowo hojo składa się z charakteru „ho” (równo znaczy z „Tori”) - oznacza złapać, przejąć lub aresztować kogoś oraz „Jo”, który jest także wymawiane jako „nawa” (oznacza linę) i ze słowa „jutsu” - co oznacza sztukę lub umiejętności. Może to być odczytane jako „Torinawa Jutsu” lub „Hojo Jutsu”. Aby jeszcze bardziej skomplikować sprawy, lina w kontekście japońskiej sztuki wiązania może czasami oznaczać "sznur" w sensie fizycznym, np. hayanawa - co dosłownie oznacza szybką linę (jest to stosunkowo krótki lina służąca w początkowym aresztowaniu lub tymczasowej niewoli) oraz w honnawa (co dosłownie oznacza główną linę.

W praktycznie każdym kraju w średniowieczu stosowano przeróżne techniki, aby uniemożliwić więźniowi ucieczkę. Techniki te wahały się od liny do kajdan czy kuli u nogi. Wydaje się jednak, że żaden inny naród nie opracował tak wyrafinowanego system wiązania liną jak Japonia. (Hojojutsu przeżywało swój rozkwit w erze Sengoku.)

Głównym celem Hojojutsu było uchwycić podejrzanego, wroga lub przestępcę i skrępować go w taki sposób, aby nie mógł uciec. Swój największy rozkwit Hojojutsu osiągnęło w feudalnej Japonii. Starano się głównie uchwycić przeciwnika, który miał ważne informacje lub zatrzymać kogoś, kto mógłby zostać wymieniony na więźnia, który znajduje się po stronie wroga. Jednym z głównych celów Hojojutsu było doprowadzenie żywych podejrzanych o przestępstwo na rozprawę lub przesłuchania. Policjanci niższej klasy, zwani "okapiki" stosowali tylko podstawowe formy Hojojutsu pod kierunkiem wyższych rangą funkcjonariuszy policji, samurajów.

Istniały cztery podstawowe zasady Hojo Jutsu:

1) Nie dopuścić, aby więzień się wyswobodził z więzów

2) Nie powodować żadnych urazów fizycznych i psychicznych

3) Nie pozwolić innym zobaczyć twoich technik

4) Ukończone wiązanie ma być piękne dla oka

 

Istnieją różne rodzaje węzłów używanych do wiązania ludzi. Istnieje proste mocowanie jak również typ węzła, kiedy więzień próbuje się oswobodzić lina węzeł staje się jeszcze mocniejszy. Pojedynczy więzień będzie związany inaczej niż kilku jeńców i różne węzły i liny będą wykorzystywane w różnych sytuacjach. Do wiązania więźniów służyła krótka lina, nawet sznur od pochwy miecza. Długa lina zaś służyła do transportu więźniów.

W Japonii było wiele szkół, które zajmowały się Hojo Jutsu, m.in.: Fujiwara Ryu, Chokuji Goden Ryu Shin Shin Ryu Sekieuchi i wiele innych.

W okresie Edo (1600-1868) stosowano liny w czterech kolorach (niebieski, czerwony, biały i czarny), w zależności od pory roku, kierunków (wschód, zachód, północ i południe) i od czterech chińskich strażników czterech kierunków (smok, feniks, tygrys i żółw). Kolor liny zmieniał się wraz z porą roku, w zależności od koloru liny i od pory roku więzień był skierowany twarzą w jedną z czterech stron świata.

Kolory lin wg. pór roku, kierunku i strażnika:

• Niebieska: wiosna – wschód – niebieski smok,

• Czerwona: lato – południe – czerwony feniks,

• Biała: jesień – zachód – biały tygrys,

• Czarna: zima – północ – czarny żółw.

 

 

Źródło:

• “TAIHO JUTSU. Prawo i porządek w epoce samurajów.”, Don Cunningham, wyd. DIAMOND BOOKS, Bydgoszcz 2007;

http://hojojutsu.com

http://milism.net/ropenotes.htm

http://www.sqjh.me.uk/squaddiejh/Hojojutsu.htm

http://www.sib-jitsu.ru/seminars/hojojutsu.shtml