Trzeci Najemny Oddział Piechoty Japońskiej

Japońskie legendy o duchach

1.Yotsuya Kaidan.



Bohaterem opowieści jest Iyemon, ubogi ronin oraz jego piękna, lecz ciężko chorująca żona Oiwa. Samuraj szybko popadł w ubóstwo i zmuszony został do niewdzięcznej pracy wytwórcy papierowych parasoli. Z trudem udawało mu się utrzymać dom, małżonkę i ich nowo narodzone dziecko. Coraz większe zwątpienie ogarniało Iyemona. Przypadek sprawił, że poznał on wówczas wnuczkę zamożnego sąsiada, która zakochała się w nim. Zachęcony przez dziadka dziewczyny, który chciał by Iyemon został jego zięciem postanowił otruć Oiwę jakimś rzekomo medycznym lekarstwem. Napój ten oszpecił kobietę, garściami wypadały jej włosy, twarz wyglądała jakby ktoś oblał ja kwasem, a jedno oko wypłynęło jej z oczodołu. Oiwa umarła w potwornych męczarniach. Iyemon wymyślił historyjkę, wedle której to Oiwa miała romans z jego sługą – KobotokeKohei. Aby uwiarygodnić swoją opowieść, Iyemon zabił także Koheia a następnie przybił oby dwa ciała do drzwi i wrzucił do rzeki. W ten sposób odsunąwszy od siebie wszelkie podejrzenia, Iyemon mógł w spokoju zająć się przygotowaniami do ślubu z wnuczką bogatego sąsiada. Podczas uroczystości szczęśliwy Iyemon podniósł welon panny młodej aby ja pocałować i zamiast swojej nowej żony ujrzał przerażającą twarz Oiwy. W panice chwycił za katanę i odciął jej głowę. Dopiero po chwili zdał sobie sprawę, że tak naprawdę zabił swoją świeżo poślubioną małżonkę. Zrozpaczony i załamany wyrusza aby wyznać wszystko niedoszłemu teściowi, ale na swej drodze spotkał ducha Koheiego i jego także pozbawił głowy, choć chwilę później okazuje się, że zabił dziadka dziewczyny. Odtąd Iyemon gdziekolwiek by się nie udał,zawsze prześladował go duch zamordowanej Oiwy. Nawet w świetle latarni widział zniekształconą twarz żony.Pewnego dnia wyruszył na połów ryb żeby trochę odpocząć,jednak na miejscu natkną się na kołyszące się na wodzie drzwi z przybitymi do nich swymi ofiarami.Wstrząśnięty tym widokiem,uciekł do domku w górach gdzie jednak koszmarne wizje nadal go prześladowały. Męczarnie Iyemona skończyły się dopiero gdy w górskim domku odnalazł go brat Oliwy i zemścił się za śmierć żony.

2.BanchoSarayashiki.



Bohaterką jest Okiku.Pracowała ona jako pokojówka w domusamuraja TessanaAoyamy.Pewnego dnia podczas czyszczenia niezwykle cennych ceramicznych talerzy (rodzinnego skarbu) dziewczyna przypadkowo rozbiła jeden z nich.Aoyamapoczuł się niewybaczalnie znieważony i w gniewie zabił Okiku,a jej martwe ciało wrzucił do starej studni. Wkrótce jednak Okiku powróciła. Każdej nocy wydostawała się ze studni i powoli liczyła do 9 (ponieważ 9 to liczba talerzy,które zostały nietknięte) i wybuchła potwornym płaczem,wciąż od nowa zadręczając okrutnego samuraja. Zgodnie z legendą Okiku tak długo nawiedzała swego pana, dopóki ten nie popadł w obłęd.

3.Kuchisake – Onna.



Legenda opowiada o pewnej młodej i niezwykle pięknej kobiecie, która żyła w epoce Heina (lata 794-1185).Kuchisake wyszła za mąż za zacnego i cieszącego się powszechnym szacunkiem samuraja.Wkrótce okazało się < że jem małżonek cierpi na chorobliwą wręcz zazdrość i życie dziewczyny zmieniło się w koszmar.Nie ufał jej i na każdym kroku podejrzewał o zdradę. Pewnego dnia w przypływie szału rozpruła usta Kichisake od ucha do ucha, krzycząc: „I kto teraz powie,że jesteś piękną”? Kuchisake po dziś dzień błąka się ulicami japońskich miast i wiejskimi drogami, zazwyczaj w jesienno-zimowe mgliste noce zaczepiając ludzi.Pojawia się zawsze w białej masce zasłaniającej oszpeconą twarz.Napotkanej osobie zadaje pytanie: „ Czy jesteś piękną?”. Typową odpowiedzią jest potwierdzenie, wtedy zjawa ściąga maskę ukazując pokaleczoną twarz i ponownie zadaje to samo pytanie.Tych ,którzy w przerażeniu zaczynają uciekać Kuchisake dogania czyniąc użytek z noża lub nożyc.Los ofiary zależy też od płci.Mężczyźni giną od razu, kobiety zaś przemieniają się w kopie Kuchisaki tak jako ona doświadczając bólu i cierpienia.

4.Otogi Boku Rakugo (inaczej historia o Piwoniowych Latarniach)



Ma ona dwie wersje:
1.Bohaterem jest owdowiały samuraj OgiwaraShinnojo. Pierwszej nocy Obonu, mężczyzna dostrzegł dwie kobiety spacerujące nieopodal jego domu,które niosły lampiony przyozdobione piwoniami.Ogiwara oczarowany olśniewającą urodą starszej z nich, której było na imięOtsuyu, przyrzekł wieczną miłość. Od tej por kobieta i dziewczyna przychodziły do wdowca o zmierzchu, a wychodziły zawsze tuż przed świtem. Pewnego razu wścibski sąsiad, zaintrygowany pojawieniem się nieznajomych kobiet w towarzystwie wdowca postanowił zajść do domu Ogiwary. Kiedy wszedł do środka znalazł gospodarza w łóżku z kościotrupem.Dowiedziawszy się o tym przestraszony Ogiwara zdecydował się zasięgnąć rady u buddyjskiego duchownego. Dowiedział się, że jest w poważnym niebezpieczeństwie, ponieważ nie potrafił oprzeć się Otsuyu. Z pomocą mnicha rzucił ochronne zaklęcie na swój dom co spowodowało, że Otsuyu wraz z młodą dziewczyną, nie mogły wejść do domu samuraja. Otsuyu zdołała jednak wyciągnąć mężczyznę na zewnątrz. Wtedy ona poprowadziła wdowca do swego domu - grobu w świątyni. Nazajutrz rano, martwe ciało Ogiwary zostało odnalezione w objęciach szkieletu.
2.Bohaterem jest młody student imieniem Saburo. Zakochał się on w pięknej dziewczynie Otsuyu, córce najlepszego przyjaciela jego ojca. Zakochani zaczęli spotykać się potajemnie i przyrzekli sobie miłość i ślub. Któregoś dnia Saburo zachorował i musiał pogodzić się z kilkunastodniową rozłąką z ukochaną. Gdy w końcu powrócił do zdrowia, postanowił odwiedzić Otsuyu, ku swej rozpaczy dowiedział się, że podczas jego choroby dziewczyna zmarła. Modlił się za nią gorąco, co niemal natychmiast przyniosło efekty.Nagle usłyszał nadchodzące kroki dwóch kobiet – Otsuyui jego służąca. W końcu wyszło na jaw, że w ich spotkaniu nie było nic nadzwyczajnego, ponieważ dziewczyna wcale nie umarła. Ciotka Otsuyu, która była przeciwna jej małżeństwa z młodym lecz ubogim Saburo, puściła plotkę, że dziewczyna zmarła, a Otsuyu powiedziała, że to jej ukochany odszedł w zaświaty. Kochankowie znowu zaczęli spotykać się w tajemnicy. Każdej nocy Otsuyu wraz ze służbą, która nosiła lampion z piwonii, przychodziły do Saburo. Spotkania trwały aż do czasu, gdy pewnej nocy ciekawski sługa zajrzał przez dziurę w ścianie do sypialni Saburo. Ku swojemu przerażeniu zamiast pary kochanków, zobaczył swojego pana kochającego się z rozkładającym się szkieletem, podczas gdy inny szkielet siedział obok z piwoniowym lampionem w ręce. Wystraszony sługa doniósł o swoim odkryciu miejscowemu buddyjskiemu duchownemu. Ten odnalazł grób Otsuyu i jej służącej, zabrał więc ze sobą zakochanego studenta i pokazał mu wstrząsającą prawdę o pochowaniu jego nowych gości. Saburo zgodził się na obronę jego domu przed duchami kobiet. Mimo że zaklęcia działały każdej nocy duchy przybywały i przysięgały Saburo miłość. Serce młodzieńca nie było w stanie dłużej tego znieść. Sługa w obawie przed tym, aby jego pan nie załamał się, usuną ofudę z domu.
Otsuya na powrót mogła wejść do środka i połączyć się w miłosnych objęciach z Saburo. Nad ranem, sługa znalazł martwego młodzieńca. Jego zwłoki leżały w objęciach szkieletu Otsuyu, a wyraz twarzy wyrażał niewymowne szczęście i błogość.

5.Hoichi bez uszu.



Zgodnie z legendą,Hoichi był niewidomym bardem, który pięknie grał na „biwa” ( japońska odmiana lutni). Jednak mimo swojego talentu Hoichi żył w ubóstwie i mieszkał w świątyni Amidaji, u znajomego księdza. Pewnej nocy Hoichiego odwiedził gburowaty samuraj, który zażądał aby bard zagrał dla jego pana. Najemca zaprowadził niewidomego do domu bogatego szlachcica, który zażądał sobie przedstawienia. Występ Hoichiego spotkał się z pochwałą i wzruszył publiczność do łez, więc został on poproszony o przyjście również następnego wieczoru i kontynuowanie przedstawienia. Zanim sługa odprowadził Hoichiego do świątyni, ostrzegł, że jego pan podróżuje incognito, więc ten nie może wspominać nikomu o wydarzeniach, które miały tu miejsce. Następnego wieczoru, samuraj wrócił po Hoichiego do świątyni i znów zaprowadził go do swojego pana. Jednakże tym razem znajomy ksiądz zauważył nieobecność przyjaciela w jego pokoju. Stał się podejrzliwy, więc rozkazał swoim służącym, żeby pilnowali Hoichiego następnej nocy. Kiedy ci zobaczyli, że niewidomy bard opuszcza świątynie, zaczęli go śledzić w końcu znaleźli Hoichiego grającego na biwie na środku cmentarza. Kiedy zaciągnęli go z powrotem do świątyni, bard opowiedział księdzuo zdarzeniach z poprzedniej nocy.Duchowny zdał sobie sprawę, że niewidomy został nawiedzony przez duchy, więc odprawił rytuał. Pomalował ciało przyjaciela tekstem świętej sutry i kazał mu pozostać cicho i bez emocji, kiedy jego upiorna widownia wywoła go na scenę. Tego wieczora zły samuraj również przyszedł po niewidomego, ale rozzłościł się bo ten na niego nie reagował. Zjawa przywołała Hoichiego jednak nie mogła go zobaczyć, z wyjątkiem jego uszu. Święta sutra sprawiła, że reszta ciała stała się niewidoczna dla ducha. Wtedy to samuraj odciął uszy muzyka, jako dowód że były jedyną widzialną częścią jego ciała. Kiedy sługa odszedł, Hoichi był nadal tak bardzo przerażony, że nie zwracał uwagą na krew tryskającą z jego ran. Kiedy ksiądz powrócił ze smutkiem zauważył, że były one widoczne dla ducha. Jednak mimo okaleczenia, Hoichi uwolnił się od wpływu zjaw, odzyskał zdrowie i został sławnym muzykiem.